|
|
24 maart 2009 br> zou het kunnen? soms zou ik willen wegrennen, schreeuwen alles kapot maken wat er kapot te maken valt soms zou ik willen stilstaan, zwijgen terug gaan in de tijd als dat nou toch kon dan zou ik je van alles vragen over wat je wist en hoe je de wereld zag ik zou het allemaal willen weten dan zou ik willen lachen willen zitten in het gras dan zou ik kunnen genieten van hoe het met jou was soms zou ik willen wegrennen, stilstaan schreeuwen, zwijgen terug gaan, verder gaan zou dat allemaal kunnen dat allemaal tegelijk zou dat me dan beter laten voelen kon ik dan terug gaan in de tijd zou je dan weer hier zijn? 10 februari 2009 Jou lach een lach een stralende lach een glinstering in je ogen rust gevonden genietend van het leven die lach die stralende lach die glinstering in jou ogen ik voel elke dag opnieuw de warmte die je uitstraalde in mijn dromen ik zie het elke keer weer opnieuw en als ik dan weer wakker word besef ik me steeds weer opnieuw die lach die stralende lach die glinstering in je ogen die is er niet meer je was gelukkig je was mijn rots de gene die me liet zien hoe mooi het leven kon zijn zelfs met al die pijn ik kan niet zonder je maar elke keer als ik die lach weer zie gelijk daarna zie ik je koude lichaam zonder enig leven het leven had nog zoveel te bieden jij had het leven zoveel kleur kunnen geven je blijft in mijn hart met je stralende lach met die glinstering in je ogen met de warmte die je uitstraalde je bent elke dag bij me.. lieve nynke ik mis je. in één klap was je weg was het voorbij ik hou van je 24 februarie 2008 En elke dag is hetzelfde weer, Want jij vertrouwt ze voor geen meter meer Want wat ze doen, doet je toch alleen maar pijn Dus waarom zou je er eigenlijk nog willen zijn? De ene dag zijn het je haren En de andere dag je kleren Wat je ook probeert Het zal de opmerkingen niet weren. Elke dag en elk moment Wat je ook doet en waar je ook bent Het maakt niet uit want de woorden zullen komen En ook al is het maar een grapje, de tranen zullen stromen. Je lacht, maar van binnen doet het pijn De tranen zitten der maar je doet het voor de schijn Ze mogen niet zien dat je er van binnen aan onder door gaat Maar voor ze het weten is het alweer te laat. De muur die je hebt opgebouwd in de loop der jaren Brokkelt af zodra ze naar je staren En elke keer bouw je de muur weer een beetje verder op maar na verloop van tijd ben je gewoon kapot Elke dag en elk moment Wat je ook doet en waar je ook bent Het maakt niet uit want de woorden zullen komen En ook al is het maar een grapje, de tranen zullen stromen. Niemand geeft om je, dat weet je toch allang En die gedachte die maakt jou niet bang Om met de dood te gaan spelen Maar je vergeet, er is meer dan alleen die pestende criminelen. Elke dag en elk moment Wat je ook doet en waar je ook bent Het maakt niet uit want de woorden zullen komen En ook al is het maar een grapje, de tranen zullen stromen. 11 februarie een schreeuw een ademloze schreeuw richting het donker dat de duisternis brengt een ademloze schreeuw zo hard oorverdovend stil 16 februari 2008 een aanraking een streling over mijn arm een siddering door me lichaam het voelt zo vertrouwd even veilig.. 9 februari 2008 Zie haar daar lopen Muziek hard aan Een dode blik in haar ogen Haar ogen gericht op het iets Wat helemaal niets is Gewoon gericht naar niets Zodat ze de anderen niet hoeft te zien Zie haar daar lopen Je denkt dat ze arrogant is Maar in werkelijkheid verstopt ze zich Grote groepen vermijdend Zo onzichtbaar mogelijk Loopt ze door de stad Hopend geen woorden te horen Zie haar daar lopen Muziek hard aan Zodat ze de woorden niet hoeft te horen 18 juni 2006 Lopend Over een pad Dat ik niet Wil kennen Lopend maar Haast rennend Voor Het onbekende Angst Voor wat ik Niet wil kennen Schreeuwend van angst Maar mijn schreeuw Wordt niet gehoord Niet luisterend Naar het onbekende Luister Naar mijn smeken Doe me geen pijn Ik smeek het Ik wil niet Luisteren Want de vorige keer Bracht het alleen maar angst 8 juni 2006 Afscheid zonder woorden, Daar kwam ik achter vandaag, Zonder het te zeggen. Was het over, was het klaar, Zomaar opeens, het was er niet meer. Ik wist het eigenlijk al van te voren, Jou woorden bereikten mijn oren niet meer. Wel zonde, van al die onuitgesproken, Die ik toch zou horen, onuitgesproken te laten. Waarom je het niet zei? We wisten het beide al, we hoefden niks te zeggen. Het was er zomaar, en het was ook zo weg, Het was eigenlijk ook wel te verwachten. Tot ziens, het is over en klaar, Geen traan die erom gelaten wordt. Het is over en klaar, Je bent de tranen niet waard. . . 17 juni Eindeloze nacht Geen gevoel Van eindeloze liefde Alleen maar Van verdriet Ze kan Niet meer Wanneer stop het waar is de muur waar het niet verder kan Waar is het einde Waar is de rust Zal ze het ooit vinden Vind ze het ooit terug Wanneer kwam Het gevoel Van onmacht en Verdriet, alleen Machteloosheid Ze is Niet de baas Over haar eigen gevoelens Waar zijn de touwtjes Om in handen te nemen Wanneer komt het einde Is er wel een einde Een einde van verdriet En een nieuw begin. . . 29 maart 2007 een traan een ontzichbare traan een traan van ontroostbaar verdriet van onzichtbare pijn alleen voelbaar voor haarzelf.. |
